تبليغاتX
غزلهای عاشقانه

غزلهای عاشقانه

اگر بوديم ... اگر امديم ... اگر ميرويم ... به خاطر اينست که عاشقيم عاشقي کسب و کار ماست

پروانه

چه کسی میداند که تو در پیله تنهایی خود تنهایی؟

چه کسی میداند که تو در حسرت یک روزنه در فردایی؟

پیله ات را بگشا......

تو به اندازه ی پروانه شدن زیبایی....

+ نوشته شده در  سه شنبه سی و یکم اردیبهشت 1387ساعت 11:32  توسط  امین لطفیان  | 

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و هفتم اردیبهشت 1387ساعت 16:21  توسط  امین لطفیان  | 

نظر

 

نظر يادتون نره!!!


 

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفدهم بهمن 1386ساعت 18:25  توسط  امین لطفیان  | 

امین

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هشتم آذر 1386ساعت 21:55  توسط  امین لطفیان  | 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هشتم آذر 1386ساعت 21:49  توسط  امین لطفیان  | 

جانا تو نديدي كه چه محشر كردم

 با عشق ٬ تمام ِ كوچه را تر كردم

 

 

 ديشب كه سكوت ِ خانه  ٬ دق مرگم كرد

  وابستگيم را به تو باور كردم

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هشتم آذر 1386ساعت 21:46  توسط  امین لطفیان  | 

یکی داشت یکی نداشت

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هفتم آذر 1386ساعت 13:24  توسط  امین لطفیان  | 

نمي نويسم

 نمي نويسم ...

چون مي دانم هيچ گاه نوشته هايم را نمي خواني حرف نمي زنم ....

چون مي دانم هيچ گاه حرف هايم را نمي فهمي نگاهت نمي كنم ...

چون تو اصلاً نگاهم را نمي بيني صدايت نمي زنم ...

زيرا اشك هاي من براي تو بي فايده است فقط مي خندم ...

چون تو در هر صورت مي گويي...

 من ديوانه ام

+ نوشته شده در  جمعه بیست و سوم آذر 1386ساعت 18:29  توسط  امین لطفیان  | 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و سوم آذر 1386ساعت 18:24  توسط  امین لطفیان  | 

بمیریم برایت

امروز که سرمستم از آهنگ صدایت *

بگذار بخوانم غزیلی تازه برایت

*بگذار بگویم کمی از نرگس چشمت *

از شعله پنهانی گیسوی رهایت *

بگذاربگویم که نگاه تو مرا کشت*

 بشمار مرا جز شهدایت *

چون حادثه می ماند حضور تو شب پوش*

بگذار که تکثیر شود حادثه هایت *

ژدیروز که صدای تو ز آئینه برخواست *

یکباره دلم پر زد در پاغوش صدایت*

امروز من واین غزل واین تن تب دار*

آماده مرگیم که بمیریم برایت

+ نوشته شده در  چهارشنبه سوم مرداد 1386ساعت 0:10  توسط  امین لطفیان  | 

عشق واقعی

وقتی داری فکر می کنی که من دارم فکر می کنم که تو داری فکر می کنی که من به چی فکر می کنم دلم می خواد که فکر کنی که من به تو فکر می کنم.

+ نوشته شده در  یکشنبه ششم خرداد 1386ساعت 0:46  توسط  امین لطفیان  | 

شمع ، گل ،پروانه

اين سه دولت را كه در يك روز به وجود مي آيند ودر يك روز هم از دنيا مي روند و غم آنها به اندازه طلوعو غروب خورشيد است كه با طلوع جان مي گيرند و با غروب جان مي دهند و اين است:
شمع يعني عشق ، گل يعني معشوق ، پروانه يعني عاشق
هنگامي كه غروب مي شود گلجان مي دهد و پروانه به پيش شمع ميرود و جريان را براي شمع مي گويد و شمع در غم گل براي پروانه مي گويد چون پروانه ميرود تا كه اشكهاي شمع را پاك كند مي سوزد و مي ميرد و شمع از اينكه اين اتفاق افتاده ناله كنان مي سوزد و در غم خود غرق مي شود

+ نوشته شده در  شنبه پنجم خرداد 1386ساعت 1:41  توسط  امین لطفیان  | 

انســـــــــــــــــــانیم

رنج برگ یک انسان این است که عظمت او ، شخصیت او ، در قالب فکرهای

کوتاه در برابر نگاههای آلوده و پست و پلید و احساسهای اندک و تنگ قرار

گیرد . انسانیت حد و مرزی نمی شناسد . قبل ا اینکه دارای هویت زن و یا

مرد بودن باشیم -  (( انســـــــــــــــــــانیم)) و حد و مرتبه انسانیت از

جنسیت بالا است . و اگر همدیگر را به این نام بشناسیم مقام بالاتر و

ارزشمندتری داریم

+ نوشته شده در  شنبه پنجم خرداد 1386ساعت 1:38  توسط  امین لطفیان  | 

عاشق که شوم؟

 
در روزگاری که بر روی عاشق قیمت می گذارند
چرا عاشق شوم؟
در روزگاری که خیلی راحت پا روی قلب می گذارند
چرا عاشق شوم؟
در روزگاری که دل شکستن عادت بی هنران است
چرا عاشق شوم؟
در روزگاری که فرهادهای دروغین با تیشه به کوه نمی زنند
بلکه با تیشه به ریشه می زنند
چرا عاشق شوم؟
در روزگاری که شیرین ها لحظه به لحظه در روی یک پیمانند
چرا عاشق شوم؟
در روزگاری که عاطفه کالای بازاری شده
چرا عاشق شوم؟
چون باور ندارم دلم را بازیچه هر کس کنم
به راستی
چرا عاشق شوم؟
عاشق که شوم؟
تو بگوووو........
+ نوشته شده در  شنبه پنجم خرداد 1386ساعت 1:36  توسط  امین لطفیان  | 

عاشق که شوم؟

 
در روزگاری که بر روی عاشق قیمت می گذارند
چرا عاشق شوم؟
در روزگاری که خیلی راحت پا روی قلب می گذارند
چرا عاشق شوم؟
در روزگاری که دل شکستن عادت بی هنران است
چرا عاشق شوم؟
در روزگاری که فرهادهای دروغین با تیشه به کوه نمی زنند
بلکه با تیشه به ریشه می زنند
چرا عاشق شوم؟
در روزگاری که شیرین ها لحظه به لحظه در روی یک پیمانند
چرا عاشق شوم؟
در روزگاری که عاطفه کالای بازاری شده
چرا عاشق شوم؟
چون باور ندارم دلم را بازیچه هر کس کنم
به راستی
چرا عاشق شوم؟
عاشق که شوم؟
تو بگوووو........
+ نوشته شده در  شنبه پنجم خرداد 1386ساعت 1:35  توسط  امین لطفیان  | 

حدیث دوست

می گوید :

هر که شد محرم دل در حرم یار بماند     وانکه این کار ندانست در انکار بماند.

 

جواب می دهد :

حدیث دوست نگویم مگر به حضرت دوست     که آشنا سخن آشنا نگاه دارد

+ نوشته شده در  شنبه پنجم خرداد 1386ساعت 1:32  توسط  امین لطفیان  | 

دوری- نزدیکی- . . .

بعضی معانی هستند که در قالب مکان و زمان نمی گنجند. مثلا همین دوری یا نزدیکی و یا جدایی

می شود از کسی دور بود خیلی ولی در عین حال خیلی هم با او نزدیک بود و برعکس می شود در

آغوشش باشی و در دورترین فاصله ای که بتوان فکرش را کرد.

بهترین حالت وقتی است که با کسی که بهش نزدیکی باشی

البته که بودن با کسی که دوری ازش چیزی جز رنج و آزار نیست.

دوری از کسی با نزدیکی هم حکایت غریبی است ولی در مجموع از آن بدتر است و از این بهتر.

+ نوشته شده در  شنبه پنجم خرداد 1386ساعت 1:29  توسط  امین لطفیان  | 

 خدایا انان که همه چیز دارندمگر                به سخره می گیرند انان که هیچ چیز

                       ندارند.. مگرتورا..

                        واقعا زیبا بود.....

و بزرگترین شکست خورده پیروز تاریخ است  ......

+ نوشته شده در  دوشنبه سی و یکم اردیبهشت 1386ساعت 15:42  توسط  امین لطفیان  | 

شبی

شبی یاد دارم که چشمم نخفت    

                                             شنیدم که پروانه با شمع گفت

که من عاشقم گر بسوزم رواست

                                          تو را ناله و سوز باری چراست

بگفت ای هوادار مسکین من   

                                         برفت انگبین یار شیرین من       

 چو شیرینی از من به در می شود

                                             چو فرهادم اتش به سر می شود 

+ نوشته شده در  دوشنبه سی و یکم اردیبهشت 1386ساعت 15:29  توسط  امین لطفیان  | 

 تصويري از تمامي احساساتم ... تبلور سايه روشن هاي زندگيم دستانم ستايشگرين نوازشگران و قلبم عصاره اي از عشق ؛ عريانم نسازيد من از هم آغوشي با تن سرد خاک مي هراسم اشک هايتان ارزانيتان و ناله هاي بيهوده تان ... خوب مي دانم سه بار که خورشيد غروب کند من براي هميشه در خاطره هاتان غروب مي کنم خروارها خاک سرد براي من

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1386ساعت 2:28  توسط  امین لطفیان  | 

  

 

  رخت هر جنگ و می پوشم
             کوه و میذارم رو دوشم
                     موج و از دریا میگیرم
                             شیرهء سنگ و میدوشم
                                     میارم ماه و تو خونه
                                              می گیرم باد و نشونه
                                                     همه خاک زمینو
                                                            می شمُرم دونه به دونه
                                                                اگه چشمات  بگن آره
                                                                هیچ کدوم کاری نداره 
                                                              دنیارو کولم میگیرم
                                                     روزی صد دفعه می میرم
                                              میکَنم ستاره هارو
                                     جلوی چشات میگیرم
                           چشات حرمت زمینه
                     یه قشنگ نازنینه
           تو اگه بخوای نذارم
     هیچ کسی تورو ببینه
 اگه چشمات بگن آره
 هیچ کدوم کاری نداره
        چشم ماه و در میارم
                یه نورده بون میذارم
                       عکس چشمت و میگیرم
                               جای چشم اون میذارم
                                        آفتاب و بَرِش میدارم
                                               واسه چشمات در میذارم
                                                      از چشات آینه میسازم
                                                              با خودم برات میارم
                                                                 اگه چشمات بگن آره
                                                                هیچ کدوم کاری نداره


 

 

 

 
+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم دی 1385ساعت 10:4  توسط  امین لطفیان  | 

عشق با روح شقايق زيباست

عشق با حسرت عاشق زيباست

عشق با نبض دقايق زيباست

عشق با حسرت ديدار تو بودن زيباست

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم دی 1385ساعت 9:38  توسط  امین لطفیان  | 

ببین چقر عاشقم

+ نوشته شده در  سه شنبه پنجم دی 1385ساعت 10:4  توسط  امین لطفیان  | 

درويشي به اشتباهه فرشتگان به جهنم فرستاده ميشود
پس از اندك زماني، داد شيطان در مي آيد رو به فرشتگان مي كند و مي گويد :
 جاسوس مي فرستيد به جهنم؟ از روزي كه اين مرد به جهنم آمده مدام در گفتگو است
 و جهنميان را راهنمايي مي كند و سخن درويشي كه به جهنم رفته بود اين چنين است؛
 با چنان عشقي زندگي كن كه حتي بنا به تصادف، اگر به جهنم افتادي خود شيطان تو را
به بهشت باز گرداند
+ نوشته شده در  دوشنبه یکم آبان 1385ساعت 2:3  توسط  امین لطفیان  | 

درکم کن

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و سوم مهر 1385ساعت 2:22  توسط  امین لطفیان  | 

ممکن است كسي را كه با او خنديده اي را فراموش كني ولي كسي را كه با او گريسته اي را هرگز از ياد نخواهي برد

+ نوشته شده در  شنبه هشتم مهر 1385ساعت 10:57  توسط  امین لطفیان  | 

کودک

در بهار زندگي احساس پيري ميكنم

 با همه آزادگي فكر اسيري مي كنم

 بس كه بدديدم زياران هر خوب خود

 بعد از اين بر كودك دل سخت گيري مي كنم

+ نوشته شده در  جمعه سی و یکم شهریور 1385ساعت 16:22  توسط  امین لطفیان  | 

چیزی نگو!

امروز به پایان می رسد..
از فردا برایم چیزی نگو!
من نمی گویم فردا روز دیگریست.
تنها می گوییم تو روز دیگری هستی
تو فردایی........
همان که باید به خاطرش زنده بمانم....

+ نوشته شده در  جمعه سی و یکم شهریور 1385ساعت 15:48  توسط  امین لطفیان  | 

اگه چشمت بگن اره

اگر می بینی که زنده ام ، نفس می کشم ، تنها به خاطر وجود تو است...

اگر می بینی شادم ، خندانم ، با وجود اینکه اینهمه غصه

در دل دارم ، تنها به امید بودن تو است....

اگر می بینی آرامم ، بی تابم ، سر به زیر ، ساکت و گوشه گیر، فقط

به خاطر عشقی است که از سوی تو در دلم نشسته است....

اگر دیدی گریانم ، خسته ام ، شکسته ام ، پریشانم ، بدان که بدجور

دلم هوای تو را کرده است و دلم دیگر طاقت دوری تو را ندارد !
اگر دیدی نیستم ، نه صدایی و نه خبری از من نیست

بدان که از عشق تو مرده ام.....

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی ام شهریور 1385ساعت 17:14  توسط  امین لطفیان  | 

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی ام شهریور 1385ساعت 17:10  توسط  امین لطفیان  |